In juli 2006 begon ik voorzichtig te bloggen. Ik verzon een naam. Een stoere schrijfster moest ik zijn. Iemand die geen blad voor de mond nam. Mijn gekrabbel is hier te volgen.
Ondanks dat Twitter inmiddels veel bloggers in zijn stevige greep heeft, waaronder mij, blijf ik bloggen. Het weblog van de Stoere Schrijfster is voor mij nog steeds een veilige haven.
Ik schrijf over dingen die me bezig houden. Over sushi en chocola. Over collega’s en zussen. Over mijn lief, sport en mijn liefde voor boeken. Over verse muntthee of koffie verkeerd.
